دستورالعمل درباره معاینه فنی سامانههای احتراقی
ماده ۱
- در این دستورالعمل اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند و سایر اصطلاحات، تابع تعاریف مندرج در قانون و آییننامه اجرایی آن است: الف
- ساختمانهای دولتی تمامی ساختمانهای موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال ۱۳۸۶ که تحت مالکیت و یا اجاره دستگاههای دولتی هستند. ب
- ساختمانهای غیرمسکونی غیردولتی تمامی ساختمانهایی که تحت مالکیت بخشهای غیردولتی بوده و دارای کاربریهای تجاری، درمانی، اداری، آموزشی، ورزشی، فرهنگی، خدماتی، رفاهی و نظایر آن میباشد. پ
- ساختمانهای مسکونی ساختمانهایی که در آن یک یا چند خانوار سکونت دارند. ت
- استانداردهای ملی کلیه استانداردهای ملی مرتبط با معاینه فنی و اندازه گیری انتشار آلایندههای زیست محیطی در سامانههای احتراقی موضوع ماده ۱۷ قانون هوای پاک ث
- سامانه احتراقی کلیه سامانههای رایج مانند پکیج، بخاری، آبگرمکن، چیلر جذبی شعله مستقیم و انواع دیگهای آب گرم، آب داغ و بخار که به منظور تامین آب گرم مصرفی، حرارت و برودت مورد نیاز در ساختمان از سوخت فسیلی استفاده میکنند. ج
- NAMAs عبارت از برنامه اقدام مناسب ملی که به عنوان یکی از مکانیسمهای مالی مورد تایید کنوانسیون تغییر اقلیم (UNFCCC) برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای اجرای پروژههای کاهش انتشار کربن و یا ایجاد سازگاری با تغییر اقلیم است. چ
- MRV عبارت است از اندازه گیری، گزارش دهی و صحه گذاری که به عنوان ابزاری برای سنجش اثربخشی طرحهای مرتبط با تغییر اقلیم و کاهش مصرف انرژی، انتشار آلایندهها و گازهای گلخانه ای، مورد استفاده قرار میگیرد. ح
- گزارش بازرسی و آزمون دوره ای سامانه احتراقی گزارشی که توسط شرکتهای بازرسی بر اساس استاندارد ملی مربوط تهیه و در سامانه ثبت میگردد. خ
- ناظر نمایندگان ادارات کل ستادی یا استانی سازمان ملی استاندارد که بر حسن اجرای معاینه فنی سامانههای احتراقی نظارت دارند. د
- اشتراک گاز امکان استفاده مجاز از گاز طبیعی که از طریق نصب خط انشعاب و وسایل اندازه گیری لازم طبق مقررات، محقق میشود. ماده ۲
- در این دستورالعمل از بندهای مرتبط قوانین و استانداردهای زیر استفاده میشود: الف) استانداردهای ملی ب) ماده ۱۷ قانون هوای پاک و آییننامه اجرایی آن پ) بند (ز) ماده ۳۸ قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۶-۱۴۰۰) ماده ۳
- تعیین نوع سامانههای احتراقی ساختمانها و واحدهای مشمول این قانون، مورد استفاده در ساختانهای دولتی، غیرمسکونی غیردولتی و مسکونی بر عهده شرکت ملی گاز ایران است. تبصره ۱
- اطلاعات اولیه مورد نیاز سامانه از طریق شرکت ملی گاز در اختیار سازمان ملی استاندارد قرار خواهد گرفت. تبصره ۲
- شرکت ملی گاز ایران موظف است هر شش ماه یکبار یا بر حسب درخواست، نسبت به اعلام اطلاعات به روز شده مشترکین اقدام نماید. ماده ۴
- سازمان ملی استاندارد موظف است نسبت به تایید صلاحیت شرکتهای بازرسی مطابق با استانداردهای مرتبط و ایجاد سامانه موضوع ماده ۵ آییننامه اجرایی اقدام نماید. ماده ۵
- وزارت راه و شهرسازی (دفتر تدوین مقررات ملی ساختمان) موظف است، نسبت به درج استانداردهای معاینه فنی سیستمهای احتراقی در مبحث ۱۷ مقررات ملی ساختمان اقدام نماید. تبصره ۱
- کلیه متولیان صدور پروانه ساختمان، مکلفند پس از قید استانداردهای معاینه فنی در مبحث ۱۷ مقررات ملی ساختمان نسبت به درج الزام رعایت مقررات ملی مربوطه در پروانههای ساختمانی اقدام نمایند. تبصره ۲
- کلیه ساختانهای مستقر در شهرکهای صنعتی و سایر ساختمانهای مستثنی از مبحث ۱۷ مقررات ملی ساختمان نیز ملزم به رعایت استانداردهای معاینه فنی میباشند. ماده ۶
- سازمان موظف است حداکثر سه روز کاری پس از دریافت گزارش بازرسی نسبت به بررسی آن به شرح زیر اقدام نماید: ۶
- ۱ - به مسئول ساختانهای دارای عدم انطباق، تذکر کتبی دهد و حداکثر سه ماه زمان از تاریخ ابلاغ برای رفع ایراد و بازرسی مجدد تعیین نماید. ۶
- ۲ - در صورت عدم رفع ایراد در مهلت مقرر، به مدت سه روز کاری مراتب را جهت اعمال مجازات مربوط به تبصرههای ۱ و ۲ ماده ۱۷ قانون هوای پاک، به مراجع قضایی اعلام نماید. ۶
- ۳ - در صورتی که هر اشتراک گاز طبیعی، حائز شرایط ماده ۷ آییننامه اجرایی ماده ۱۷ قانون هوای پاک باشد از پرداخت ۲۰% هزینه بازرسی نوبت بعد معاف بوده و هزینه بازرسی از محل ماده ۳۳ قانون هوای پاک تامین خواهد شد. تبصره
- دستورالعمل ماده ۷ آییننامه اجرایی توسط سازمان، تهیه و ابلاغ میگردد. ماده ۷
- شرکتهای بازرسی موظفند، پس از اجرای معاینه فنی سامانههای احتراقی (بر اساس استانداردهای ملی) نسبت به ثبت گزارش بازرسی و آزمون دوره ای سامانه احتراقی در سامانه، حداکثر به مدت دو روز کاری، اقدام نمایند. ماده ۸
- کلیه مسئولان/ مدیران ساختمانهای دولتی مشمول، موظف هستند نسبت به ثبت نام، درج یا اصلاح مشخصات ساختمان در سامانه، پرداخت هزینه مصوب معاینه فنی سامانه احتراقی، همکاری با شرکت بازرسی و ناظر معاینه فنی سامانه احتراقی و ثبت نتایج در گزارش سالانه مدیریت سبز خود اقدام نمایند. ماده ۹
- در ساختمانهای مسکونی و غیرمسکونی غیردولتی مشمول، مالک یا مدیر ساختمان به نمایندگی از سایر مالکان موظف به تکمیل ثبت نام ساختمان و مشخصات سامانه احتراقی در سامانه، پرداخت هزینه مصوب معاینه فنی سامانه احتراقی و همکاری با شرکت بازرسی و ناظر معاینه فنی سامانه احتراقی میباشد. ماده ۱۰
- سازمان مکلف است با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صدا و سیما نسبت به آگاه سازی مردم در خصوص ماده ۱۷ قانون هوای پاک و تاثیر آن بر روی کاهش مصرف انرژی، انتشار آلایندهها و گازهای گلخانه ای اقدام نمایند. ماده ۱۱
- برنامه اجرایی این قانون به شرح زیر خواهد بود:
- کلیه ساختمانهای دولتی: از زمان ابلاغ قانون
- کلیه ساختمانهای غیرمسکونی غیردولتی: از ابتدای سال ۱۳۹۹
- کلیه ساختمانهای مسکونی با حداکثر مصرف ساعتی گاز بیش از 100/m3/hr (کنتور G65 و بالاتر) از ابتدای سال ۱۴۰۰
- سایر ساختمانها (اعم از مسکونی و غیرمسکونی) از ابتدای سال ۱۴۰۱ ماده ۱۲
- سازمان موظف است به منظور اندازه گیری، گزارش دهی و صحه گذاری (میزان انتشار و کاهش آلایندهها و گازهای گلخانه ای) ناشی از معاینه فنی سامانههای احتراقی تا پایان سال ۱۳۹۹ نسبت به تدوین و ارسال یک طرح NAMAs و همچنین دستورالعمل MRV مناسب اقدام نماید. ماده ۱۳
- این دستورالعمل میبایست از ابتدای سال ۱۴۰۱ هر دو سال یک بار مورد بازنگری قرار گیرد و تا زمان بازنگری بعدی معتبر است. تبصره
- در طی اجرای دستورالعمل در صورت لزوم، بازنگری صورت پذیرد. ماده ۱۴
- این دستورالعمل در ۱۴ ماده در تاریخ ۸/۱۱/۱۳۹۸ به تصویب رسید.