بخشنامه درباره پذیرش زیان کاهش ارزش سرمایه‌گذاری جاری
به پیوست تصویر دادنامه شماره ۱۴۰۰۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۲۷۲ مورخ ۱۴۰۰/۰۲/۲۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری متضمن رای آن هیات به شرح ذیل در خصوص ابطال جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه ۱۱۳۹۷/۹۷/۷۷ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۸ با موضوع حکم عدم پذیرش زیان کاهش ارزش سرمایه‌گذاری جاری، جهت اجراء ارسال می‌شود: به موجب بند (۱۲) ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم: «زیان اشخاص حقیقی و حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر آنها و با توجه به مقررات احراز گردد، از درآمد سال یا سالهای بعد استهلاک پذیر است» و به عنوان هزینه‌های قابل قبول در حساب مالیاتی محاسبه می‌شود و بر اساس مفاد دادنامه شماره ۱۲۱۵- ۱۳۹۳/۷/۱۴هیات عمومی دیوان عدالت اداری، زیان کاهش ارزش سرمایه گذاریها، مشمول بند (۱۲) ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم بوده و به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی پذیرفته می‌شود. نظر به اینکه بر مبنای جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه شماره ۱۷۷ /۹۷ / ۲۰۰ - ۱۳۹۷/۱۲/۲۸ سازمان امور مالیاتی کشور مقرر شده است که زیان سرمایه گذاری‌های جاری به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی قابل پذیرش نیست، بنابراین مقرره مذکور به دلیل مغایرت با بند ۱۲ ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم و مفاد دادنامه شماره ۱۲۱۵- ۱۳۹۳/۰۷/۱۴هیات عمومی دیوان عدالت اداری، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات سازمان امور مالیاتی کشور وضع شده و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می‌شود.» با عنایت به مراتب فوق و استدلال رای موضوع دادنامه‌های شماره ۱۶۳۶ و ۲ /۱۶۳۶ مورخ ۱۳۹۹/۱۱/۰۷ هیات مزبور و نظر به اینکه به موجب قسمت اخیر رای موضوع دادنامه صدرالذکر، صرفاً مقرره مذکور در جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه مورد نظر مربوط به زیان کاهش ارزش سرمایه گذاری‌های جاری ابطال گردیده است، لذا جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه موصوف به شرح ذیل اصلاح می‌گردد: «ب- در خصوص سرمایه گذاری‌های جاری (اعم از سریع المعامله و سایر سرمایه گذاری‌های جاری) که به ارزش بازار یا خالص ارزش فروش در دفاتر منعکس می‌گردد، افزایش سرمایه گذاری‌های مذکور به عنوان درآمد مشمول مالیات می‌باشد و در صورت کاهش ارزش سرمایه‌گذاری، زیان حاصل از کاهش ارزش سرمایه‌گذاری به عنوان زیان قابل قبول مالیاتی خواهد بود.» داود منظور