تصویب‌نامه درباره افزایش فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور
هیات وزیران در جلسه مورخ ۲۸ /۷ / ۵۴ با توجه به پیشنهاد شماره ۲۶ /م ح ۸ /۲ / ۵۴ سازمان امور اداری و استخدامی کشور به استناد ماده ۴۲ قانون استخدام کشوری پیرو تصویب‌نامه شماره ۴۷۱۷۸ مورخ ۲۱ /۷ / ۵۳ تصویب نمودند: ۱
- وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی میتوانند از اول فروردین ماه ۱۳۵۴ فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمین خود را تا میزان مقرر در جدول شماره ۲ با توجه به تبصره آن منضم به تصویب‌نامه شماره ۱۶ - ۲۵۰ /م مورخ ۱۲ /۵ / ۵۴ افزایش دهند ماخذ محاسبه ارز فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمین دولت شاهنشاهی ایران نرخ رسمی برابری ارزهای خارجی مورد حواله به ریال در تاریخ ۲۹ اسفند ماه ۱۳۵۲ میباشد و در صورتی که در برابری نرخ ارزهای مذکور با ریال افزایش یا کاهش حاصل گردد مابه‌التفاوت در هر سه ماه یکبار به عنوان تفاوت تسعیر از اعتبار مربوط پرداختیها کسر خواهد شد. ۲
- از اول فروردین ماه ۱۳۵۴ به جای جدول شماره ۳ موضوع ماده ۸ آیین نام فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور جدول اصلاحی شماره ۳ پیوست این تصویب‌نامه ملاک پرداخت فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور کلیه معلمین و کارکنان مدارس ایران در خارج قرارداده میشود و تبصره ۲ ماده ۸ آیین‌نامه مذکور به شرح زیر تغییر مییابد: تبصره ۲- درصورتی که برای تدریس برنامه‌های وزارت آموزش و پرورش به زبان فارسی برای ایرانیان مقیم کشور‌های دیگری که در جدول شماره ۳ اصلاحی منظور نشده است پست سازمانی ایجاد شود فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور معلمین و سایرمستخدمینی که ازطرف وزارت آموزش و پرورش برای اشتغال در مدارس انتخاب و برای تصدی پستهای فوق اعزام میشوند به وسیله کمیسیون موضوع ماده ۵ آیین‌نامه فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور با توجه به جدول مذکور تعیین میشود. ۳
- به مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری همچنین مستخدمین پیمانی که در ماموریتهای ثابت خارج از کشور بسر میبرند و از فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور موضوع این تصویب‌نامه استفاده مینمایند مزایای مستمر یا فوق‌العاده شغل یا فوق‌العاده مخصوص پرداخت نخواهد شد. نخست وزیر