آیین‌نامه تشکیل کار گروه ملی بیابان زدایی
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۹/۵/۲۴ بنا به پیشنهاد شماره ۳۸۱۹۲/۰۲۰ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۸ وزارت جهاد کشاورزی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای ماده واحده قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه می‌باشند (به ویژه در آفریقا)- مصوب ۱۳۷۵ - "آیین‌نامه تشکیل کارگروه ملی بیابان زدایی" را به شرح زیر تصویب نمود: ماده ۱
- اصطلاحات مندرج در این آیین‌نامه در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند: الف
- کنوانسیون: کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه می‌باشند - به ویژه در آفریقا - که در کنفرانس زمین در ریودوژانیرو برزیل مطرح و در اکتبر سال ۱۹۹۴ به امضای اعضای متعاهد در پاریس رسید، هدف این معاهده بیابان زدایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا بیابان زایی مواجه می‌باشند - به ویژه در آفریقا از طریق همکاریهای بین‌المللی در چهارچوب یک رویه جامع و همسو، برنامه عمل قرن بیست و یکم می‌باشد. ب
- کنفرانس اعضاء: کنفرانس اعضای متعاهد بالاترین مرجع تشکیلاتی کنوانسیون و مرکب از کلیه کشورهای عضو می‌باشد و جلسات آن هر دو سال یک بار تشکیل می‌شود. پ
- برنامه عمل ملی: سندی است که براساس ضوابط ماده (۱۰) کنوانسیون تنظیم و در آن ضمن شناسایی عوامل موثر بیابان زایی، راهبردهای مناسب و مبتنی بر مشارکت دولت، جوامع محلی و بهره برداران از زمین و نیز اولویت دادن به روش‌های پیشگیری و همچنین تعیین نقش کلیه دست اندرکاران و ذینفعان، به منظور بیابان زدایی و کاهش اثرات خشکسالی تدوین می‌شود. ت
- تعهدات: تعهدات اعضای متاثر از بیابان زایی براساس مواد (۴) تا (۲۰) کنوانسیون به استثنای ماده (۶) که ناظر بر تعهدات کشورهای توسعه یافته است. ث
- مقابله با بیابان زایی: فعالیتهایی که بخشی از توسعه جامع سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب در راستای توسعه پایدار را در بر گرفته و هدف آن عبارت است از: ۱- جلوگیری و یا کاهش تخریب سرزمین. ۲- احیاء زمین‌هایی که اندکی تخریب شده. ۳- احیای زمین‌هایی که اندکی بیابانی شده. ماده ۲ (اصلاحی ۱۳۸۹/۰۹/۰۷)
- به منظور اجرای تعهدات موضوع مواد (۴) تا (۲۰) کنوانسیون (به استثنای تعهدات موضوع ماده (۶)) کارگروه ملی بیابان زدایی با ترکیب ذیل تشکیل می‌شود: ۱- وزیر جهاد کشاورزی (رئیس کارگروه) که با حکم رئیس جمهور منصوب می‌شود. ۲- وزیر کشور یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۳- وزیر نیرو یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۴- وزیر نفت یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۵- وزیر امور خارجه یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۶- وزیر علوم، تحقیقات و فناوری یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۷- وزیر دفاع و پشتیبانی نیرو‌های مسلح یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۸- وزیر صنایع و معادن یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۹- وزیر آموزش و پرورش یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۱۰- وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۱۱- وزیر راه و ترابری یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون وزیر. ۱۲- یک نفر از نمایندگان عضو کمیسیونهای کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی (در صورت معرفی) به عنوان ناظر. ۱۳- روسای سازمانهای حفاظت محیط زیست، میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و یا نمایندگان تام الاختیار آنها در سطح معاون سازمان. ۱۴- معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و یا نماینده تام الاختیار وی در سطح معاون. ۱۵- رئیس سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور. ۱۶- یک نفر از اساتید، محققان و صاحب نظران با تایید اعضای کارگروه. ۱۷- یک نفر از نمایندگان سازمانهای مردم نهاد با تائید اعضای کارگروه. ۱۸- نماینده ایران نزد کنوانسیون (مرجع ملی) که با حکم رئیس کارگروه و با هماهنگی وزارت امور خارجه تعیین می‌شود و مسئولیت دبیرخانه کارگروه را عهده دار می‌باشد (بدون حق رای). ۱۹- نماینده سایر دستگاه‌ها حسب مورد با تشخیص رئیس کارگروه (با حق رای). ۲۰- معاون علمی و فناوری رئیس جمهور تبصره ۱
- مصوبات کارگروه که با رعایت قوانین و مقررات مربوط به تصویب اکثریت اعضای حاضر در جلسه می‌رسد، لازم الاجرا است. در صورت تساوی آرا موافق و مخالف، رای رئیس کارگروه ملاک عمل خواهد بود. تبصره ۲
- رئیس کارگروه موظف است نتایج اقدامات انجام شده در اجرای تعهدات و اقدامات برای بیابان زدایی دستگاه‌های عضو را در پایان هر سال به رئیس جمهور گزارش نماید. ماده ۳
- وظایف کارگروه به شرح زیر تعیین می‌شود: ۱- تعیین سیاست‌ها و برنامه‌های مرتبط با اهداف و اصول کنوانسیون (موضوع مواد (۲) و (۳) کنوانسیون). ۲- برنامه‌ریزی به منظور تقویت جایگاه دولت جمهوری اسلامی ایران از طریق همکاریهای زیرمنطقه ای، منطقه ای و بین‌المللی در امر بیابان زدایی. ۳- برقراری ارتباط منظم و موثر با کشورها و دبیرخانه کنوانسیون و نیز سازمانهای بین‌المللی مرتبط برای تبادل اطلاعات و تجربیات و نیز اجرای راهکارهای تامین منابع مالی در اجرای تعهدات. ۴- تدوین سیاست‌های آموزشی، تحقیقاتی، اطلاع رسانی، ظرفیت سازی و آگاهی عمومی مرتبط با بیابان زدایی در سطح ملی. ۵- تدوین برنامه عمل ملی از طریق هماهنگی و تنظیم سیاست‌های بین بخشی و نظارت بر اجرای آن. ۶- برنامه‌ریزی و هماهنگی برای هم افزائی با سایر کنوانسیونهای زیست محیطی به ویژه کنوانسیونهای تغییرات اقلیم و تنوع زیستی. ۷- سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی و تنظیم پیش نویس مصوبات مورد نیاز به منظور اجرایی شدن تعهدات ناشی از الحاق به کنوانسیون. ۸- تعیین نقش و ماموریت‌های دستگاه‌های اجرایی در جهت ایفای تعهدات. تبصره
- کارگروه می‌تواند به منظور انجام وظایف خود نسبت به تشکیل کارگروه‌های تخصصی اقدام نماید. ماده ۴
- محل دبیرخانه در وزارت جهاد کشاورزی (سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور) مستقر می‌باشد. شرح وظایف و مسئولیت‌های دبیرخانه و کارکنان آن به تصویب کارگروه خواهد رسید. کارکنان دبیرخانه از بین کارمندان وزارت جهاد کشاورزی و یا سایر دستگاه‌های عضو کارگروه (با استفاده از ماموریت یا انتقال) انتخاب خواهند شد. ماده ۵
- معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور اعتبارات لازم برای اجرای تکالیف تعیین شده در این آیین‌نامه را در لوایح بودجه سنواتی پیش‌بینی می‌نماید. محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس جمهور