آیین‌نامه اجرایی قانون اجازه تاسیس مطب
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۲/۱۱/۲۶ آیین‌نامه اجرایی "قانون اجازه تاسیس مطب مصوب ۱۸/۵/۶۲ مجلس شورای اسلامی" را در ۸ ماده و ۴ تبصره به‌شرح زیر تصویب نمودند. فصل اول
- تعاریف ماده ۱
- مطب - به محلی اطلاق میگردد که پزشک به طور خصوصی (غیر دولتی) و انتفاعی مستمراً بیماران خود را پذیرفته، معاینه، مداوا و یا دستورات بهداشتی صادر می‌کند. تبصره ۱
- تشخیص عنوان مطب، مستمر و انتفاعی بودن آن به عهده وزارت بهداری است. تبصره ۲
- منظور از کلمه پزشک در این آیین‌نامه، پزشکان، دندانپزشکان و متخصصین رشته‌های مختلف پزشکی و دندانپزشکی است. ماده ۲
- شهر محل طبابت - عبارت از محدوده‌ای است که براساس تقسیمات کشوری بدین عنوان شناخته شده و یا می‌شود. فصل دوم
- مقررات اجرایی ماده ۳
- کلیه پزشکانی که در حال حاضر در نقاط مختلف کشور مشغول طبابت آزاد هستند و قبل از تاریخ ۱۳۶۲/۵/۱۸ با رعایت قوانین مقررات مربوطه مطب داشته‌اند، باید ظرف مدت ۳ ماده از تاریخ تصویب این آیین‌نامه برای صدور پروانه مطب در همان محل پرسشنامه مربوطه را تکمیل و همراه با مدارک زیر به وزارت بهداری ارسال دارند تا در مورد صدور پروانه مطب برای همان محل اقدام گردد. الف - فرم تکمیل شده درخواست مربوطه ب - فتوکپی مصدق دانشنامه دکترای پزشکی یا دندانپزشکی ج - فتوکپی مصدق مدرک تخصصی و فوق تخصصی (در مورد فارغ‌التحصیلان سالهای اخیر گواهینامه موقت و یا هرگونه مدرک معتبر دیگر. د - چهار قطعه عکس ۴ × ۳ که در همان سال گرفته شده باشد. ه- - فتوکپی مصدق پروانه دائم و یا موقت پزشکی و - فتوکپی گواهی انجام خدمت موضوع لایحه قانونی مصوب ۲۴/۹/۵۸ شورای انقلاب برای مشمولین قانون مذکور. ز - تکمیل فرم مربوطه به داشتن مطب تا تاریخ تصویب قانون اجازه تاسیس مطب مصوب ۱۸/۵/۶۲ به تایید نظام پزشکی محل و یا سازمان منطقه‌ای بهداری استان مربوطه در محلهائی که نظام پزشکی وجود ندارد. ح - فتوکپی مصدق صفحه اول شناسنامه (وسایرصفحات در صورت وجود تغییراتی در مندرجات شناسنامه). ط - فتوکپی مصدق اجازه نامه و یا سند رسمی محل طبابت و یا قرارداد با موسسه درمانی خصوصی انتفاعی و یا غیرانتفاعی. ماده ۴
- برای کسانی که قبل از شروع جنگ تحمیلی در مناطق جنگی و یا سایر استانها مطب داشته‌اند و بعد از ۱۳۵۹/۷/۱ به تهران آمده و مطب دایر کرده‌اند پروانه موقت صادر خواهد شد که اعتبار آن فقط تا پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران خواهد بود. ماده ۵
- کلیه پزشکانی که پس از تاریخ ۱۳۶۲/۵/۱۸ بخواهند در هر نقطه از کشور مطب تاسیس نمایند باید مدارک مذکور در ماده ۳ را همراه با درخواست خود به وزارت بهداری ارسال و پس از اخذ پروانه اقدام به تاسیس مطب نمایند. تبصره ۱
- ضوابط صدور پروانه تاسیس مطب با درنظر گرفتن تعداد پزشکان موجود در هر محل و با توجه به جمعیت و نوع تخصص و امکانات بهداشتی و‌درمانی موجود در آن محل و تعداد کل پزشکان کشور توسط وزارت بهداری تهیه و تدوین و اعلام میگردد. تبصره ۲
- وزارت بهداری برای پزشکان عضو هیات علمی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور با معرفی وزارت فرهنگ و آموزش عالی و یا وزارت بهداری مادامی که در این مراکز خدمت می‌نمایند خارج از ضوابط فوق پروانه تاسیس مطب صادر خواهد کرد. ماده ۶
- برای هیچ پزشکی بیش از یک پروانه مطب در یک زمان صادر نخواهد شد و پروانه صادره فقط در محدوده شهر یا دهستان مربوطه معتبر است. ماده ۷
- تغییر محل مطب به شهرهائی که تراکم پزشک کمتر است ضمن حفظ حق تاسیس مطب در محل قبلی با موافقت وزارت بهداری مجاز خواهد بود. ماده ۸
- پزشکانی که به طور تمام وقت در استخدام سازمانهای دولتی بوده‌اند و به همین علت تا تاریخ تصویب قانون اجاره تاسیس مطب مصوب۱۳۶۲/۵/۱۸ مجلس شورای اسلامی حق تاسیس مطب نداشته‌اند پس از بازنشستگی و یا در صورت عدم امکان ادامه برنامه‌های تمام وقت مصوب بدون داشتن حق مطب (موضوع لایحه قانونی مصوب ۱۲/۱۰/۵۸[۱۳۵۸] و تصویب‌نامه قانونی مصوب ۸/۶/۵۸[۱۳۵۸] شورای انقلاب)، اجازه تاسیس مطب را در شهر محل خدمت بدون رعایت ضوابط فوق خواهند داشت. میرحسین موسوی - نخست‌وزیر