آییننامه اجرایی ساماندهی نیروی انسانی دولت
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۹/۱۱/۵ بنا به پیشنهاد شماره ۱۳۰۱۰ /۱۱ مورخ ۱۳۷۹/۳/۷ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و به استناد ماده (۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب ۱۳۷۹ -،آییننامه اجرایی بندهای (ب) و (ج) ماده یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود: ماده ۱
- در این آییننامه سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، کمیته موضوع ماده (۲) و قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب ۱۳۷۹- به اختصار «سازمان»، «کمیته» و «قانون» نامیده میشوند. ماده ۲
- به منظور تحقق اهداف بندهای (ب) و (ج) ماده (۳) قانون، در هر یک از وزارتخانهها و سازمانهای مستقل وابسته به ریاست جمهوری، «کمیته برنامهریزی نیروی انسانی» مرکب از معاون اداری و مالی، مدیر کل امور اداری (یا عناوین مشابه)، نماینده سازمان و دو نفر از مدیران و دستاندرکاران مسایل نیروی انسانی به انتخاب وزیر یا رئیس سازمان مستقل یاد شده تشکیل میشود. ماده ۳
- مستخدمان مازاد بر نیاز، آن دسته از کارکنان رسمی، پیمانی و عناوین مشابه کلیه وزارتخانهها، شرکتها و موسسات دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت - مصوب ۱۳۷۰- هستند که توانایی و صلاحیت لازم برای ادامه خدمت در بخش دولتی را دارند ولی بنا به تشخیص کمیته، وزارتخانه یا سازمان مستقل یا موسسات و شرکتهای وابسته به آن به خدمات آنها نیاز ندارد. ماده ۴
- دستگاههای اجرایی موظفند مشخصات مستخدمان مازاد بر نیاز دستگاه مربوط را در طول سالهای اجرای قانون براساس برگه ای که از سوی سازمان در اختیار آنها قرار میگیرد تا پایان خرداد ماه هرسال به سازمان اعلام نمایند و دستگاه اجرایی نیز مازاد بر نیاز بودن را به طریق مقتضی بهاطلاع مستخدمان ذی ربط میرساند. ماده ۵
- آن دسته از دستگاههای اجرایی که سازمانها، شرکتها و موسسات تابع و وابسته (موسسات اقماری) دارند، موظفند نیروی انسانی مورد نیاز خود را در وهله اول از محل مستخدمان مازاد مجموعه سازمانهای تابع و اقماری خود تامین و جابجا نمایند و در صورت نبودن نیروهای واجد شرایط یا عدم آمادگی مستخدمان مازاد بر نیاز دستگاه برای انتقال به استانها و شهرستانهای نیازمند، نسبت به درخواست تامین نیرو، از محل نیروهای مازاد بر نیاز مشخص شده در بانک اطلاعاتی سازمان اقدام نمایند. ماده ۶
- سازمان موظف است با تشکیل بانک اطلاعات مستخدمان مازاد بر نیاز و اطلاع رسانی در این زمینه، امکان تامین بخشی از تقاضای نیروی انسانی دستگاههای اجرایی را فراهم نماید. تبصره
- سازمان هنگام صدور مجوزهای استخدامی جدید، فهرستی از افراد دارای شرایط را از بانک اطلاعات مستخدمان مازاد بر نیاز استخراج و به دستگاه متقاضی نیروی انسانی اعلام مینماید. دستگاهها موظفند برای تامین نیروی انسانی مجوزهای استخدامی خود، از افراد دارای شرایط فهرست اعلام شده استفاده نمایند. صدور مجوز انتشار آگهی برای استخدام نیروی جدید توسط سازمان موکول به نبودن فرد دارای شرایط در بانک اطلاعات یاد شده است. ماده ۷
- دستگاههای اجرایی موظفند نسبت به اعلام نیاز خود به سازمان، با قید مشخصات مستخدمان دارای شرایط سایر دستگاهها در چهارچوب مجوزهای استخدامی یا نیاز تایید شده توسط سازمان اقدام نمایند. تبصره
- دستگاهها میتوانند نیاز خود را بدون قید مشخصات مستخدمان، به صورت تجمیعی، به تفکیک محل خدمت و رشتههای شغلی به سازمان اعلام نمایند تا سازمان نسبت به تامین نیروی انسانی مورد نیاز آنها با رعایت مقررات این آییننامه اقدام نماید. ماده ۸
- سازمان پس از بررسی و تایید نیاز دستگاه متقاضی، مقدمات لازم را جهت انتقال مستخدمان با رعایت نکات زیر فراهم میآورد: الف - مستخدمانی که شهر محل خدمت آنها تغییر نمیکند، مراتب به دستگاه متبوع آنها اعلام میشود تا نسبت به صدور حکم انتقال اقدام شود. ب - مستخدمانی که شهر محل خدمت آنها تغییر میکند، مراتب از طریق دستگاه متبوع به مستخدم اعلام میشود تا پس از جلب موافقت مستخدم، دستگاه مربوط نسبت به صدور حکم انتقال اقدام نماید. ماده ۹
- مستخدمانی که در اجرای این آییننامه محل جغرافیایی خدمت آنها تغییر میکند، به شرح زیر از مزایای گروه ارفاقی برخوردار میشوند: الف - مستخدمانی که به شهرستانهای داخل استان یا شهرستانها و مناطق غیرمحروم استانهای دیگر منتقل میشوند، یک گروه. ب - مستخدمانی که به شهرستانها و مناطق محروم استانهای دیگر منتقل میشوند، دو گروه. تبصره ۱
- ملاک تشخیص محرومیت منطقه، جدول فوقالعاده محرومیت از تسهیلات زندگی موضوع جدول شماره یک تصویبنامه شماره ۲۰۲۷۲ /ت۵۱۵ه- مورخ ۱۳۷۴/۱/۱۴ (آییننامه فوقالعادههای بدی آب و هوا، محرومیت از تسهیلات زندگی و محل خدمت، موضوع بندهای «ب»، «پ» و «ت» ماده (۳۹) قانون استخدام کشوری) است. مناطق گروه (۱) تا (۵) جدول یاد شده، مشمول بند (الف) و مناطق گروههای بالاتر مشمول بند (ب) هستند. تبصره ۲
- گروههای تشویقی تا زمانی به مستخدم تعلق دارند که مستخدم قبل از پایان پنج سال به محل خدمت اولیه خود یا محل دیگری که فاقد شرایط مقرر در این ماده است، منتقل نشود. چنانچه مستخدم قبل از انقضای پنج سال به محل خدمت سابق خود یا محل دیگری که فاقد شرایط مقرر در این ماده است، منتقل شود، از تاریخ انتقال، گروه تشویقی مسترد میشود. تبصره ۳
- برخورداری مستخدمان مشمول این ماده از گروههای تشویقی موضوع این آییننامه، مانع از برخورداری آنها از گروههای تشویقی موضوع تبصره (۴) ماده (۳) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و بالعکس نیست. ماده ۱۰
- فوقالعاده محل خدمت مستخدمانی که در اجرای این آییننامه منتقل میشوند، به میزان پنج درصد (۵%) علاوه بر فوقالعاده موضوع ماده (۳) تصویبنامه یاد شده برقرار میشود. ماده ۱۱
- فوقالعاده جذب (موضوع ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت) مستخدمانی که در اجرای این آییننامه از دستگاهی به دستگاه دیگر منتقل میشوند - در صورت تعلق - به میزان بیست درصد (۲۰%) افزایش مییابد. ماده ۱۲
- چنانچه در اثر انتقال مستخدمان موضوع این آییننامه از دستگاهی به دستگاه دیگر، مجموع حقوق و فوق العادههای مستخدم کاهش یابد، تفاوت مربوط، به عنوان فوقالعاده جذب یا تفاوت تطبیق حقوق به مستخدم پرداخت میشود. ماده ۱۳
- انتقال مستخدمان مشمول این آییننامه به تهران و از شهرهای یک استان به مرکز استان و از شهرهای محروم به شهرهای برخوردار، مشمول گروه تشویقی موضوع ماده (۹) این آییننامه نیست. ماده ۱۴
- انتقال مستخدمان پیمانی و عناوین مشابه در مقررات استخدامی خاص که با مجوزهای قانونی جذب شدهاند، پس از معرفی توسط سازمان به دستگاه جدید، از طریق انعقاد قرارداد با دستگاه جدید صورت میگیرد. تبصره ۱
- مستخدمان پیمانی که در اجرای این آییننامه به دستگاههای دیگر منتقل میشوند، به هنگام تبدیل وضع موضوع تبصره (۲) ماده (۷) قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی - مصوب ۱۳۶۶ - از شرط سابقه خدمت در دستگاه واحد معاف هستند. تبصره ۲
- مستخدمان پیمانی که در اجرای این آییننامه به دستگاههای دیگر منتقل میشوند، از نظر تعیین حقوق و مزایا، موضوع تصویبنامه شماره ۶۲۷۰۵ /ت۲۰۲۴۱ه- مورخ ۱۳۷۸/۵/۱۹ (اصلاح آییننامه استخدام پیمانی)، مشمول افزایشهای پیشبینی شده در این آییننامه برای کارکنان مشابه هستند. ماده ۱۵
- وزارتخانهها و موسسات دولتی میتوانند مستخدمان رسمی یا ثابت و عناوین مشابه را که مازاد بر نیاز هستند، بنا بر تقاضای کتبی آنها - مشروط بر آنکه دارای شرایط بازنشستگی نباشند - براساس قوانین و مقررات مربوط و مفاد این آییننامه بازخرید نمایند. تبصره ۱
- به مستخدمان با مدرک تحصیلی دپیلم و پایین تر از دیپلم که به موجب این آییننامه بازخرید میشوند، علاوه بر وجوه مربوط به بازخرید سنوات خدمت و مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده بر اساس قوانین و مقررات مربوط به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول، معادل چهل و پنج (۴۵) روز آخرین حقوق، فوقالعاده شغل و فوقالعاده جذب به عنوان وجوه بازخریدی تشویقی پرداخت میشود. تبصره ۲
- به مستخدمان با مدرک تحصیلی فوق دیپلم و بالاتر که به موجب این آییننامه بازخرید میشوند، علاوه بر وجوه مربوط به بازخرید سنوات خدمت و مرخصیهای استحقاقی استفاده نشده بر اساس قوانین و مقررات مربوط به ازای هر سال سابقه خدمت قابل قبول، معادل پانزده روز آخرین حقوق، فوقالعاده شغل و فوقالعاده جذب به عنوان وجوه بازخریدی تشویقی پرداخت میشود. تبصره ۳
- در محاسبه وجوه بازخریدی موضوع این ماده، کسر سال چنانچه زاید بر شش ماه باشد، یک سال و در غیر این صورت به نسبت مدت ملاک عمل قرار میگیرد. تبصره ۴
- مستخدمانی که در اجرای قانون رسیدگی به تخلفات اداری - مصوب۱۳۷۲- یا مقررات انضباطی مشابه محکوم به بازخرید میشوند و سایر مستخدمانی که این آییننامه مستند بازخرید آنها نیست، مشمول دریافت وجوه بازخریدی تشویقی نمیشوند. ماده ۱۶
- اعتبار مورد نیاز به منظور پرداخت وجوه بازخریدی تشویقی، در اعتبارات سالانه دستگاهها یا در ردیفهای متمرکز بودجه موضوع قانون بودجه سالانه کل کشور در هر یک از سالهای اجرای قانون پیشبینی میشود و دستگاهها موظف به پرداخت وجوه مقرر در این آییننامه به مستخدمان بازخرید شده هستند. ماده ۱۷
- دستورالعملهای لازم جهت اجرای این آییننامه در صورت لزوم توسط سازمان تدوین و ابلاغ میشود. ماده ۱۸
- نیروهای مسلح و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و شرکتهای تابع و وابسته به آنها در خصوص استفاده از این آییننامه حسب مورد و درخواست، تابع دستورالعمل خاصی هستند که پس از تهیه توسط وزارت یاد شده به تصویب هیات وزیران میرسد. معاون اول رئیس جمهور - حسن حبیبی